Makale

Makale

Dijital Edebiyat Dönüşümü: 2000 Sonrası Türk Edebiyatında E-Kitap, Blog ve Twitter Edebiyatı Örneklerinin Marshall McLuhan’ın ‘Ortam Mesajdır’ Teorisi ve Katherine Hayles’in Elektronik Edebiyat Çalışmaları Işığında İncelenmesi ve Geleneksel Yayıncılık ile Dijital Platformlardaki Anlatı Stratejilerinin Okur Katılımı ve Hipermetinsellik Bağlamında Karşılaştırılması

/

Giriş 2000 sonrası Türk edebiyatı, dijital teknolojilerin etkisiyle köklü bir dönüşüm yaşamıştır. E-kitaplar, bloglar ve Twitter gibi dijital platformlar, edebi üretim ve tüketim biçimlerini yeniden şekillendirmiş; geleneksel yayıncılığın sınırlarını zorlayarak, yeni anlatı stratejileri ve okur katılımı modelleri ortaya çıkarmıştır. Marshall McLuhan’ın “ortam mesajdır” teorisi, dijital platformların edebi üretimi nasıl etkilediğini anlamak için güçlü bir çerçeve […]

Makale

Nurettin Topçu’da İslami Modernizm: Hareket Dergisindeki Kültür Yazılarında Yerli Düşüncenin İnşasının Althusser’in İdeoloji Kuramı ve T.S. Eliot’un Kültür Tanımı ile Karşılaştırılması ve İsyan Ahlakı’ndaki Hareket Felsefesinin Cumhuriyet Dönemi Türk Romanındaki Ahlaki Kriz Temsilleriyle Bağlantısı

/

Giriş Nurettin Topçu, Cumhuriyet dönemi Türk düşünce hayatında İslami modernizmi temsil eden önemli bir figürdür. Geleneksel İslam düşüncesiyle modern felsefeyi sentezlemeye çalışan Topçu, Hareket dergisi (1939-1982) aracılığıyla “yerli düşünce” kavramını geliştirmiş ve bu düşünceyi Türk toplumunun kültürel ve ahlaki kimliğini yeniden inşa etme projesinin bir parçası olarak konumlandırmıştır. Hareket dergisindeki kültür yazıları, yerli düşüncenin inşasını,

Makale

Anlatıcı Güvenilmezliği: Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar, Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli ve Leylâ Erbil’ın Tuhaf Bir Kadın Eserlerindeki Güvenilmez Anlatıcı Tekniklerinin Wayne Booth’un Retorik Teorisi ve Freudyen Psikanaliz ile İlişkilendirilmesi ve Türk Romanında Delilik ile Toplumsal Uyumsuzluk Temalarının Anlatı Yapısına Etkisi

/

Giriş Türk romanında modernizm ve postmodernizmin etkisiyle, anlatıcı güvenilmezliği, edebi metinlerin temel tekniklerinden biri haline gelmiştir. Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar (1971-1972), Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli (1973) ve Leylâ Erbil’ın Tuhaf Bir Kadın (1971) eserleri, güvenilmez anlatıcı tekniklerini yoğun bir şekilde kullanarak, bireyin toplumsal uyumsuzluğunu ve iç dünyasındaki çatışmaları ele alır. Wayne Booth’un retorik teorisi, anlatıcı güvenilmezliğini,

Makale

Bilge Karasu’da Dil ve Şiddet: Ne Kitapsız Ne Kedisiz’deki Dil Eleştirisinin Jacques Derrida’nın Différance Kavramı ve George Steiner’ın Dil ve Sessizlik Teorileri Işığında Çözümlenmesi ve Gece Metnindeki Suskunluk Stratejilerinin Türkçe’nin Siyasi Şiddet Karşısındaki Sınırlarını Temsili

/

Giriş Bilge Karasu, Türk edebiyatında dilin sınırlarını zorlayan, modernist ve postmodernist bir çizgide eserler üreten en önemli yazarlardan biridir. Karasu’nun metinleri, dilin yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda bireyin iç dünyasını, toplumsal travmaları ve siyasi şiddeti yansıtan bir alan olduğunu gösterir. Ne Kitapsız Ne Kedisiz (1990), Karasu’nun deneme türündeki eserlerinden biridir ve dil eleştirisi

Makale

1960 Kuşağı Dergiciliği: Yön, Papirüs ve Militan Dergilerinin Editoryal Politikalarının Antonio Gramsci’nin Organik Aydın Kavramı Bağlamında Karşılaştırılması ve Türk Sol Hareketindeki Kırılma Noktalarının Edebi Söyleme Etkisi

/

Giriş 1960’lar, Türk edebiyatı ve düşünce hayatında önemli bir dönüm noktasıdır. 1961 Anayasası’nın sağladığı görece özgürlük ortamı, Türk sol hareketinin gelişmesine zemin hazırlamış; bu süreçte, Yön, Papirüs ve Militan gibi dergiler, edebi ve politik söylemin şekillenmesinde kritik roller üstlenmiştir. Bu dergiler, yalnızca edebi üretimlerin değil, aynı zamanda toplumsal ve politik tartışmaların da platformu olmuştur. Antonio

Makale

Tanpınar’da Zaman-Mekân: Edebiyat Üzerine Makaleler’deki Zaman ve Mekân Kavramlarının Henri Bergson’un Süre Teorisi ve Gaston Bachelard’ın Mekânın Poetikası ile İlişkilendirilmesi ve Huzur Romanındaki İstanbul Tasvirlerinin Tanpınar’ın Üçüncü Mektep Makalesindeki Estetik Prensiplerle Bağlantısı

/

Giriş Ahmet Hamdi Tanpınar, Türk edebiyatında zaman ve mekân kavramlarını derinlemesine işleyen, bu kavramları estetik ve felsefi bir boyutta ele alan en önemli yazarlardan biridir. Edebiyat Üzerine Makaleler (1969) adlı eserinde, Tanpınar, zaman ve mekânı, edebi yaratıcılığın temel unsurları olarak değerlendirir; bu kavramlar, onun hem kuramsal hem de edebi üretiminde merkezi bir rol oynar. Tanpınar’ın

Makale

Halide Edib’de Feminist Söylem: Yeni Turan ve Türk’ün Ateşle İmtihanı’ndaki Kadın Karakterlerin, Dağa Çıkan Kurt Makalelerindeki Feminist Argümanlarla İlişkisi, Postkolonyal Feminist Teori (Spivak) ile Okuma ve Osmanlı’nın Son Döneminde ‘Yeni Kadın’ İmgesinin İnşasında Edebiyatın Rolü

/

Giriş Halide Edib Adıvar, Osmanlı’nın son dönemi ve Cumhuriyet’in erken yıllarında, hem edebi hem de düşünsel üretimleriyle Türk edebiyatında önemli bir yer edinmiş bir kadın yazardır. Feminist söylemi, eserlerinde ve makalelerinde, dönemin toplumsal ve politik dönüşümleriyle iç içe geçmiş bir şekilde ortaya çıkar. Yeni Turan (1912) ve Türk’ün Ateşle İmtihanı (1962) gibi eserlerinde, kadın karakterler

Makale

Cumhuriyet Dönemi Şiir Çatışmaları: Garip Hareketi’nin Yaprak Dergisi ile İkinci Yeni’nin Pazar Postası’ndaki Poetika Tartışmaları, Pierre Bourdieu’nün Sanat Alanı Kuramı Çerçevesinde Analiz ve Oktay Rifat’ın Perçemli Sokak ile Cemal Süreya’nın Üvercinka’sındaki Biçim Deneylerinin Şiirin Toplumsal İşlevi Bağlamında Karşılaştırılması

/

Giriş Cumhuriyet dönemi Türk şiiri, edebi akımların ve poetika tartışmalarının yoğun bir şekilde yaşandığı bir dönemdir. Garip Hareketi ve İkinci Yeni, bu dönemin en etkili şiir akımları arasında yer alır; her iki akım, şiirin biçimsel ve tematik yapısını dönüştürmüş, şiirin toplumsal işlevi üzerine farklı yaklaşımlar sunmuştur. Garip Hareketi, 1940’larda Yaprak dergisi etrafında şekillenirken, İkinci Yeni,

Makale

Orhan Pamuk’ta Roman Teorisi: Saf ve Düşünceli Romancı’daki Anlatı Stratejileri, Walter Benjamin’in Hikâye Anlatıcısı ve James Wood’un Kurgu Sanatı ile Diyalog Halinde İncelenmesi ve Pamuk’un Masumiyet-Deneyim Ayrımının Türk Roman Geleneğindeki Dönüşümü

/

Giriş Orhan Pamuk, Türk edebiyatında modern romanın en önemli temsilcilerinden biri olarak, hem yerel hem de evrensel bir bakış açısıyla roman teorisi üzerine derinlemesine düşünceler sunmuştur. 2010 yılında yayımlanan Saf ve Düşünceli Romancı, Pamuk’un roman yazma sürecine, anlatı stratejilerine ve okuma deneyimlerine dair otobiyografik ve teorik bir metindir. Bu eser, Pamuk’un roman sanatına yaklaşımını anlamak

Makale

Tanzimat Dönemi’nde Batılılaşma Çelişkisi: Namık Kemal’in Hürriyet ve Ziya Paşa’nın Şiir ve İnşa Makalelerinin Karşılaştırmalı Analizi ve Jürgen Habermas’ın Kamusal Alan Teorisi Işığında Değerlendirme

/

Giriş Tanzimat dönemi (1839-1876), Osmanlı İmparatorluğu’nun modernleşme sürecine girdiği, Batılılaşma çabalarının edebi, siyasi ve toplumsal alanlarda derin izler bıraktığı bir dönemdir. Bu süreç, hem bir ilerleme (terakki) arayışı hem de toplumsal birlik (ittihat) ideali etrafında şekillenmiş, ancak aynı zamanda Osmanlı’nın geleneksel yapısıyla Batı’nın modern değerleri arasında bir çelişki yaratmıştır. Namık Kemal ve Ziya Paşa, Tanzimat

Scroll to Top