Ahmet Hamdi Tanpınar

Makale

Tanpınar’da Zaman-Mekân: Edebiyat Üzerine Makaleler’deki Zaman ve Mekân Kavramlarının Henri Bergson’un Süre Teorisi ve Gaston Bachelard’ın Mekânın Poetikası ile İlişkilendirilmesi ve Huzur Romanındaki İstanbul Tasvirlerinin Tanpınar’ın Üçüncü Mektep Makalesindeki Estetik Prensiplerle Bağlantısı

/

Giriş Ahmet Hamdi Tanpınar, Türk edebiyatında zaman ve mekân kavramlarını derinlemesine işleyen, bu kavramları estetik ve felsefi bir boyutta ele alan en önemli yazarlardan biridir. Edebiyat Üzerine Makaleler (1969) adlı eserinde, Tanpınar, zaman ve mekânı, edebi yaratıcılığın temel unsurları olarak değerlendirir; bu kavramlar, onun hem kuramsal hem de edebi üretiminde merkezi bir rol oynar. Tanpınar’ın […]

Eleştiri

Türk Edebiyatında Biyografik ve Otobiyografik Anlatılar: Yazarların Hayat Hikayelerinin Eserlerine Yansıması ve Bu Anlatıların Eleştirel Analizi

/

Giriş Türk edebiyatında biyografik ve otobiyografik anlatılar, yazarların hayat hikayelerini, kişisel deneyimlerini ve toplumsal bağlamlarını eserlerine yansıtarak, hem bireysel hem de kolektif hafızanın birer aynası olmuştur. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e ve günümüze uzanan süreçte, bu anlatılar, yazarların iç dünyasını, tarihsel dönemeçleri ve kimlik mücadelelerini anlamak için önemli bir kaynak sunar. Namık Kemal, Halide Edip Adıvar, Ahmet Hamdi

Eleştiri

Edebiyatta Mekan ve Bellek İlişkisi: Türk Edebiyatında Şehir, Köy veya Belirli Mekanların (İstanbul, Anadolu vb.) Hafıza ve Kimlik İnşasındaki Rolü

/

Giriş Türk edebiyatında mekan, yalnızca bir arka plan değil, aynı zamanda hafızanın, kimliğin ve toplumsal dönüşümlerin bir yansımasıdır. Şehirler, köyler ve belirli mekanlar, bireyin ve toplumun belleğini şekillendiren birer hafıza mekanı olarak işlev görür. İstanbul’un labirentimsi sokakları, Anadolu’nun kırsal manzaraları, Boğaz’ın melankolik havası ya da bir gecekondu mahallesi, Türk edebiyatında yalnızca fiziksel birer alan değil,

Eleştiri

Modern Türk Romanında Kimlik ve Aidiyet Sorunsalı: 20. Yüzyıl ve Sonrası Türk Romanlarında Bireysel ve Toplumsal Kimlik Temalarının Eleştirel Analizi

/

Giriş Türk edebiyatı, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e ve modern döneme uzanan süreçte, birey ve toplum arasındaki dinamik ilişkiyi sorgulayan zengin bir mirasa sahiptir. Özellikle 20. yüzyıl ve sonrası Türk romanında, kimlik ve aidiyet kavramları, bireyin kendini tanımlama çabası ve toplumsal yapıların bu çaba üzerindeki etkileri bağlamında öne çıkar. Modern Türk romanı, Tanzimat’la başlayan bireyselleşme sürecinden, Cumhuriyet’in ulus-devlet

Scroll to Top