Kemal, altmış yaşını geçmiş, saçı sakalı ağarmış, ama gözlerinde hâlâ gençlik parıltısı taşıyan bir adamdı. İstanbul’un bir kenar mahallesinde, mütevazı bir evde yaşıyordu. Emekli bir memurdu; hayatı, sakin ama dolu geçmişti. Gençliğinde, zor günler görmüş, yoksullukla mücadele etmiş, ama her zaman bir umut ışığı bulmuştu. O ışığın kaynağı, lise yıllarındaki edebiyat öğretmeni Ayhan Bey’di. Ayhan […]
Köyün sabahları hep aynıydı. Gün, horozların ötüşüyle uyanır, ardından derenin şırıltısı ve rüzgârın ulu çınarların dallarında fısıldayan sesiyle canlanırdı. Ayşe Nine, her sabah olduğu gibi, tahta kapısının gıcırtısıyla evden çıkar, elinde bir sepetle bahçesine doğru yürürdü. Yetmiş yılı aşkın süredir bu köyde, bu evde, bu toprağın kokusuyla yaşamıştı. Bahçesindeki domateslerin kırmızısı, biberlerin yeşili, naberlerin moru
Ana Fikir: Özgürlük sorumluluk ister; bağımsızlık ve bağlılık dengede olmalıdır. 1. Bölüm: Gölgeyi Hiç Düşünmeyen Adam Güneşin doğduğu her sabah, Lucan adında genç bir adam ormana yürür, kendi yansımasıyla gurur duyardı. Boyu düzgün, saçları ışıkta parlar, adımları kararlıydı. Ancak Lucan, her şeyin bir parçasını görmezden gelirdi: Gölgesini. Gölge onunla her yere giderdi: yürürdü, uzardı, kısalırdı.