Küçük bir kasaba olan Akçay, sakin sokakları, komşuların birbirine selam verdiği mahalleleriyle, çocukluğun masumiyetini hâlâ koruyan bir yerdi. Mert, on yaşında, neşeli, yaramaz ama iyi kalpli bir çocuktu. Annesi Ayşe ve küçük kardeşi Ece ile birlikte, dededen kalma mütevazı bir evde yaşıyorlardı. Baba, yıllar önce bir trafik kazasında vefat etmiş, Ayşe, iki çocuğunu tek başına […]
Kış, İstanbul’un gri sokaklarını beyaz bir örtüyle kaplamıştı. Kar, lapa lapa yağıyor, rüzgâr şehrin dar yollarında ıslık çalıyordu. Levent, iş dünyasının parlayan yıldızlarından biriydi. Otuz beş yaşında, lüks bir ofiste çalışan, pahalı takım elbiseler giyen, her adımı hesaplı bir adamdı. Şirketi, emlak sektöründe hızla büyüyordu; Levent’in serveti de öyle. Ama onun dünyasında, başarıdan başka bir
Küçük bir kasaba olan Yeşilvadi, sakin sokakları, birbirine selam veren komşuları ve her akşamüstü çocukların top oynadığı meydanıyla bilindirdi. Mahalle, yıllardır aynı insanların yaşadığı, geleneklerin değişmediği bir yerdi. Herkes birbirini tanır, her evin hikâyesi bilinirdi. Ancak bir yaz günü, mahallenin en eski evlerinden biri olan mavi boyalı evin kapısında bir kamyon durdu. Yeni bir aile
Gözyaşlarının dili: Bu sessiz cümlelerin, iç dünyanın sayfalarına dökülen mürekkebi gibidir. Ağlayan bir çocuğun gözlerinde, evrenin derin sırları saklıdır. Dahası, bu sırlar, yansıtıcı bir ifade ile yüzeye çıkmaya can atar. Her gözyaşı, titrek bir damla gibi yanaklarından süzülürken, basit bir fonun üzerindeki yumuşak renk geçişleri, izleyiciye karmaşık duyguların ipuçlarını fısıldar. Bu hikaye, sade fakat derin
Giriş: Gerçeklik ve Hayalin BuluşmasıFotoğrafçı Deniz Aksoy, savaşın izlerini belgelemek için yıllarca tehlikeli bölgelerde çalışmıştı. Suriye’deki yıkılmış okullar, Ukrayna’daki bombalanmış evler, Yemen’deki aç çocuklar… Her kare, insanlığın en karanlık yüzünü gözler önüne seriyordu. Ancak Deniz, bu görüntülerin yalnızca acıyı değil, umudu da göstermesi gerektiğine inanıyordu. 2025 yılında, yapay zeka teknolojisinden yararlanarak bir proje başlattı: “Photoshop
Giriş: Ölümsüzlüğün LanetiCihan, bundan dört yüzyıl önce, bir gezginden aldığı iksiri içtiğinde, sonsuz bir hayata kavuşacağını düşünmüştü. Yirmili yaşlarının başında, güçlü, sağlıklı ve hayat dolu bir adamdı. “Ölümden korkmuyorum,” demişti gezgine, “Ama unutulmaktan korkuyorum.” Gezginin gözlerindeki alaycı bakış, Cihan’ı rahatsız etmişti; ama iksiri içti. Ölümsüzlük, ilk başlarda bir hediye gibiydi. Cihan, dünyayı dolaştı, imparatorlukların yükselişine