edebi teori

Makale

Anlatıcı Güvenilmezliği: Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar, Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli ve Leylâ Erbil’ın Tuhaf Bir Kadın Eserlerindeki Güvenilmez Anlatıcı Tekniklerinin Wayne Booth’un Retorik Teorisi ve Freudyen Psikanaliz ile İlişkilendirilmesi ve Türk Romanında Delilik ile Toplumsal Uyumsuzluk Temalarının Anlatı Yapısına Etkisi

/

Giriş Türk romanında modernizm ve postmodernizmin etkisiyle, anlatıcı güvenilmezliği, edebi metinlerin temel tekniklerinden biri haline gelmiştir. Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar (1971-1972), Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli (1973) ve Leylâ Erbil’ın Tuhaf Bir Kadın (1971) eserleri, güvenilmez anlatıcı tekniklerini yoğun bir şekilde kullanarak, bireyin toplumsal uyumsuzluğunu ve iç dünyasındaki çatışmaları ele alır. Wayne Booth’un retorik teorisi, anlatıcı güvenilmezliğini, […]

Makale

Bilge Karasu’da Dil ve Şiddet: Ne Kitapsız Ne Kedisiz’deki Dil Eleştirisinin Jacques Derrida’nın Différance Kavramı ve George Steiner’ın Dil ve Sessizlik Teorileri Işığında Çözümlenmesi ve Gece Metnindeki Suskunluk Stratejilerinin Türkçe’nin Siyasi Şiddet Karşısındaki Sınırlarını Temsili

/

Giriş Bilge Karasu, Türk edebiyatında dilin sınırlarını zorlayan, modernist ve postmodernist bir çizgide eserler üreten en önemli yazarlardan biridir. Karasu’nun metinleri, dilin yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda bireyin iç dünyasını, toplumsal travmaları ve siyasi şiddeti yansıtan bir alan olduğunu gösterir. Ne Kitapsız Ne Kedisiz (1990), Karasu’nun deneme türündeki eserlerinden biridir ve dil eleştirisi

Makale

Tanpınar’da Zaman-Mekân: Edebiyat Üzerine Makaleler’deki Zaman ve Mekân Kavramlarının Henri Bergson’un Süre Teorisi ve Gaston Bachelard’ın Mekânın Poetikası ile İlişkilendirilmesi ve Huzur Romanındaki İstanbul Tasvirlerinin Tanpınar’ın Üçüncü Mektep Makalesindeki Estetik Prensiplerle Bağlantısı

/

Giriş Ahmet Hamdi Tanpınar, Türk edebiyatında zaman ve mekân kavramlarını derinlemesine işleyen, bu kavramları estetik ve felsefi bir boyutta ele alan en önemli yazarlardan biridir. Edebiyat Üzerine Makaleler (1969) adlı eserinde, Tanpınar, zaman ve mekânı, edebi yaratıcılığın temel unsurları olarak değerlendirir; bu kavramlar, onun hem kuramsal hem de edebi üretiminde merkezi bir rol oynar. Tanpınar’ın

Makale

Orhan Pamuk’ta Roman Teorisi: Saf ve Düşünceli Romancı’daki Anlatı Stratejileri, Walter Benjamin’in Hikâye Anlatıcısı ve James Wood’un Kurgu Sanatı ile Diyalog Halinde İncelenmesi ve Pamuk’un Masumiyet-Deneyim Ayrımının Türk Roman Geleneğindeki Dönüşümü

/

Giriş Orhan Pamuk, Türk edebiyatında modern romanın en önemli temsilcilerinden biri olarak, hem yerel hem de evrensel bir bakış açısıyla roman teorisi üzerine derinlemesine düşünceler sunmuştur. 2010 yılında yayımlanan Saf ve Düşünceli Romancı, Pamuk’un roman yazma sürecine, anlatı stratejilerine ve okuma deneyimlerine dair otobiyografik ve teorik bir metindir. Bu eser, Pamuk’un roman sanatına yaklaşımını anlamak

Scroll to Top