Şiir

Gece Kütüphanesi ve Yalnız Okur

Gece çökerken raflar suskun,Sayfalar yorgun bir fısıltı gibiTek başına bir adamKitapların arasında kaybolur. Her harf bir aynadır ona,Her cümle bir soru, bir iz.Ciltlerin tozunda saklı kalanUnutulmuş şiirleri arar sessizce. Okudukça kendini didikler,Sözcüklerde gizli hayaletleri,Geçmişin dip notlarını ararKalbinin kıvrımlarında. Kütüphane bir mabede döner,Yalnızlıkla kutsanmış bir mekân.Ne zaman biter bu arayış?Ne zaman kapanır içteki kitap? O gece […]