Giriş: Yeminlerin GölgesindeEylül’ün son günleriydi. Rüzgâr, savaşın kokusunu taşıyordu. Genç bir çift, Altan ve Elif, köylerinin meydanındaki asırlık çınar ağacının altında birbirlerine sarılmış, gözyaşlarıyla vedalaşıyordu. Altan, askere çağrılmıştı; sınırda patlak veren savaş, onları ayırmıştı. Elif, Altan’ın ellerini sıkıca tuttu ve “Sana sadık kalacağım,” dedi, “Ne olursa olsun, seni bekleyeceğim.” Altan, onun alnına bir öpücük kondurdu […]
Giriş: On Yılın GölgesindeKara bir geceydi, on yıl önce. Selim, küçük oğlu Efe’yi elinden sıkıca tutmuş, köy panayırında geziyordu. Efe, beş yaşında, gözleri yıldız gibi parlayan bir çocuktu. Panayırın kalabalığında bir anlık dalgınlık, Selim’in hayatını altüst etti. Efe, bir anda kayboldu. Selim, saatlerce, günlerce, aylarca aradı. Köyün sokakları, ormanlar, komşu kasabalar… Ama Efe’den iz yoktu.
Bu tablo, bir annenin çocuğuna sarıldığı o eşsiz anı zamana kazır gibi aktarıyor. Yumuşak fırça darbeleriyle oluşturulmuş kompozisyon, yalnızca fiziksel bir teması değil, aynı zamanda derin bir duygusal bağı da gözler önüne serer. Figürlerin yüzlerinde görülen dinginlik, huzur ve korunma hissi, bu sahnenin kalbinde yer alır. Annenin gözlerini kapatmış olması, sarılmanın verdiği iç huzuru, çocuğun