kimlik krizi

Portre Resmi

Dijital Çağda Portrenin Ölümü: Selfie ve NFT’ler

Bu portre, dijital çağda bireyin görsel temsiline dair değişimi klasik portre anlayışıyla karşı karşıya getiriyor. Geleneksel yağlı boya tarzında resmedilen figür, bir elinde fırçayı diğer elinde ise selfie çeken bir cep telefonunu tutar. Ancak telefondaki görüntü, piksellenmiş, neredeyse dijital bir maske gibidir; bireyin gerçek yüzü bulanıktır. Bu durum, Cindy Sherman’ın “Untitled Film Stills” serisindeki performatif […]

Makale

Anlatıcı Güvenilmezliği: Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar, Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli ve Leylâ Erbil’ın Tuhaf Bir Kadın Eserlerindeki Güvenilmez Anlatıcı Tekniklerinin Wayne Booth’un Retorik Teorisi ve Freudyen Psikanaliz ile İlişkilendirilmesi ve Türk Romanında Delilik ile Toplumsal Uyumsuzluk Temalarının Anlatı Yapısına Etkisi

Giriş Türk romanında modernizm ve postmodernizmin etkisiyle, anlatıcı güvenilmezliği, edebi metinlerin temel tekniklerinden biri haline gelmiştir. Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar (1971-1972), Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli (1973) ve Leylâ Erbil’ın Tuhaf Bir Kadın (1971) eserleri, güvenilmez anlatıcı tekniklerini yoğun bir şekilde kullanarak, bireyin toplumsal uyumsuzluğunu ve iç dünyasındaki çatışmaları ele alır. Wayne Booth’un retorik teorisi, anlatıcı güvenilmezliğini,

Scroll to Top