Anlatıcı Güvenilmezliği: Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar, Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli ve Leylâ Erbil’ın Tuhaf Bir Kadın Eserlerindeki Güvenilmez Anlatıcı Tekniklerinin Wayne Booth’un Retorik Teorisi ve Freudyen Psikanaliz ile İlişkilendirilmesi ve Türk Romanında Delilik ile Toplumsal Uyumsuzluk Temalarının Anlatı Yapısına Etkisi
Giriş Türk romanında modernizm ve postmodernizmin etkisiyle, anlatıcı güvenilmezliği, edebi metinlerin temel tekniklerinden biri haline gelmiştir. Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar (1971-1972), Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli (1973) ve Leylâ Erbil’ın Tuhaf Bir Kadın (1971) eserleri, güvenilmez anlatıcı tekniklerini yoğun bir şekilde kullanarak, bireyin toplumsal uyumsuzluğunu ve iç dünyasındaki çatışmaları ele alır. Wayne Booth’un retorik teorisi, anlatıcı güvenilmezliğini, […]
