Uzanır gözleri bulutlara çocuk,Bir kuşun kanadında kaybolur düşleri.Gökyüzünde asılı kalan bir heves gibi,Bekler—hiç gelmeyecek bir cevabı. Toprağa oturmuş, elleri dizlerindeYüzünde rüzgârın çizdiği hayal kırıkları,Yıldızlara sorar sessizce:“Bir gün ben de uçar mıyım?” Hayalleri pamuk gibi dağılır göğe,Her biri bir umut, bir merak, bir yalnızlık.Maviyle gri arasında soluk bir hayalDudaklarında çocukça bir soru: “Neden?” Bir martı geçer […]
Ana Fikir: Özgürlük sorumluluk ister; bağımsızlık ve bağlılık dengede olmalıdır. 1. Bölüm: Gölgeyi Hiç Düşünmeyen Adam Güneşin doğduğu her sabah, Lucan adında genç bir adam ormana yürür, kendi yansımasıyla gurur duyardı. Boyu düzgün, saçları ışıkta parlar, adımları kararlıydı. Ancak Lucan, her şeyin bir parçasını görmezden gelirdi: Gölgesini. Gölge onunla her yere giderdi: yürürdü, uzardı, kısalırdı.
Ana Fikir: Kendini kandırmak, yalnızlığa giden yoldur. 1. Bölüm: Aynanın Sessizliği Bir zamanlar, dev bir göletin kalbinde yaşayan küçük ama meraklı bir balık vardı. Adı Mira idi. Parlak pulları, gün ışığında gümüş gibi parıldar; yüzgeçleri suyu zarifçe dalgalandırırken adeta dans ederdi. Ancak Mira’nın en dikkat çekici özelliği, su yüzeyine olan düşkünlüğüydü. Her sabah, güneş göletin
Zamanın ötesinde bir yerde, antik bir kütüphanenin rafları arasında unutulmuş bir kum saati vardı. Altın çerçevesi tozla kaplı, camı puslanmıştı. İçindeki incecik kum taneleri, belki de yüzyıllardır aynı yerde asılı duruyordu. Kütüphanenin diğer sakinleri – tüylü mürekkeple yazılmış elyazmaları, deri ciltli kitaplar, pirinçten yapılma pusulalar – onun varlığını neredeyse unutmuştu. Ta ki bir gün, yeni