Küçük bir kasaba olan Çamlıdere, dağların eteğinde, çam ormanlarının kokusuyla bezeli bir yerdi. Sokaklarında rüzgârın fısıltısı, komşuların samimi selamları yankılanırdı. Ancak, bu sakin kasabada, iki kardeşin hikâyesi, yıllardır sessiz bir yara gibi duruyordu. Ahmet ve Mehmet, bir zamanlar birbirinin gölgesinden ayrılmayan iki kardeş, şimdi on yıldır konuşmuyordu. Birbirlerine küs, kalpleri kırık, geçmişin acılarıyla zincirlenmişlerdi. Ta […]
Kemal, altmış yaşını geçmiş, saçı sakalı ağarmış, ama gözlerinde hâlâ gençlik parıltısı taşıyan bir adamdı. İstanbul’un bir kenar mahallesinde, mütevazı bir evde yaşıyordu. Emekli bir memurdu; hayatı, sakin ama dolu geçmişti. Gençliğinde, zor günler görmüş, yoksullukla mücadele etmiş, ama her zaman bir umut ışığı bulmuştu. O ışığın kaynağı, lise yıllarındaki edebiyat öğretmeni Ayhan Bey’di. Ayhan
Sararmış bir zarf, açılmadan bekler,Zaman bile unutmuş adresini.Belki bir veda, belki geç kalmış bir itiraf,Mühürlenmiş suskun bir geceden. Mürekkebi dağılmış cümlelerZor okunan bir geçmişi fısıldar.Kelimeler titrek, sanki pişmanlıkla yazılmış,Bir daha asla yazılamayacak kadar. Rafın köşesinde unutulmuş o mektupKimi zaman bir elin uzanışını bekler,Ama çoğu zaman sadece sessizliğe eşlik ederTozla örtülmüş kelimelerin içinde. Bir kalp susar,
Bir saat kulesi suskun durur,Gölgesi geçmişe uzanır,İçinde donmuş zamana bürünmüşBir adam… silik hatıralarla yanan. Avuçlarında sararmış yapraklar,Her biri bir mevsimden düşme anı,Bir sevda, bir çocukluk kahkahası,Bir vedanın soğuk izi… kanı. Gözlerinde çalkalanan boşluk,Rüzgârla savrulan bir iç çekiş,Her düşen yaprakla eksilir,Kendi içinden göçer yavaşça. Saatler çalmaz artık,Tıkırtılar içe işler,Dakikalar kanayan dize olurVe şair, sustukça söyler. Zamanın
Ormanın en hızlı tavşanı Chronos, her zaman geç kalmaktan şikayet ederdi. Bir gün, yaşlı kaplumbağa ona sihirli bir saat verdi: “Bu saat zamanı geri alabilir,” dedi. “Ama dikkatli kullan, çünkü her düzeltme yeni bir karmaşa yaratır…” Bölüm 1: Sihirli Saatin Keşfi Chronos, sabah uyandığında güneşin çoktan tepede olduğunu gördü. “Yine geç kaldım!” diye bağırdı. Yaşlı